فناوری اطلاعات؛ زیرساخت فنی مدیریت دانش

   نقش فناوری اطلاعات در مدیریت دانش، موضوع مهمی برای سازمان هایی است که می خواهند از فناوری ها برای مدیریت سرمایه های فکری خود استفاده کنند. مدیریت دانش می تواند با استفاده مناسب از فناوری اطلاعات، به نتایج مطلوب خود دست پیدا کند. فناوری اطلاعات می تواند در ایجاد فرایندهای مدیریت دانش نقش حیاتی ایفا کند. استفاده از فناوری اطلاعات، ابزارهای کارآمدی را برای همه فرایندهای مدیریت دانش از جمله کسب دانش، اشتراک گذاری و کاربرد دانش را فراهم می کند. فناوری اطلاعات در زمینه هایی از جمله جستجو، ذخیره سازی، بایگانی و انتقال اطلاعات به کار می رود. استفاده از فناوری اطلاعات در این زمینه ها باعث بهبود و توسعه فرایندهای گردآوری، سازماندهی، رده بندی و اشاعه اطلاعات می شود.

فناوری اطلاعات به عنوان یک زیرساخت

   فناوری اطلاعات به مجموعه ابزارها، فنون و روش های تولید، پردازش، ذخیره سازی و اشاعه اطلاعات اطلاق می شود. فناوری و تکنولوژی اطلاعاتی به عنوان یک زیرساخت سازمانی مدیریت دانش، شامل کلیه رایانه ها، سخت افزارها، نرم افزارها و سایر ابزار مرتبط با فناوری می باشد. به عبارت دیگر کلیه امکانات فناورانه که در سازمان در جهت جذب، تسهیم و کاربرد دانش استفاده می شوند، به عنوان زیرساخت فناوری اطلاعاتی شناخته خواهند شد.

   از جمله فناوری هایی که می تواند به مدیریت دانش سازمان کمک کند می توان به پست الکترونیک، شبکه اینترنت و اینترانت، ابزارهای ارتباط الکترونیکی(مانند اتاق های گفت و گوی مجازی)، ابزارهای مشارکت( مانند سیستم برگزاری کنفرانس ویدیویی) و ابزارها و فناوری های دیگر اشاره کرد. آنچه که حائز اهمیت است این است که استفاده موفق از فناوری های اطلاعات، اغلب به هماهنگی رفتار مدیریت دانش و فرهنگ سازمانی وابسته است.

   2 رویکرد اصلی در مدیریت دانش وجود دارد که فناوری اطلاعات می تواند از آن حمایت کند: "تدوین دانش و شخصی سازی".

   در روش تدوین دانش، دانش ساختاریافته و آشکار در یک پایگاه دانشی جمع آوری شده و ذخیره می شود. نقش اصلی فناوری اطلاعات در اینجا کمک به افراد برای اشتراک گذاری دانش از طریق ذخیره اشتراکی است؛ به شکلی که این دانش برای استفاده بهینه، قابل دستیابی باشد. نمونه ابزارهایی که در این روش استفاده می شوند شامل ابزارهای مدیریت اسناد و محتوای سازمانی است.

   در روش شخصی سازی، دانش ساختار نیافته و ضمنی از راه ارتباطات مستقیم فردی به اشتراک گذاشته می شود. نقش فناوری اطلاعات در اینجا، کمک به افراد برای پیدا کردن یکدیگر و ایجاد ارتباط است؛ به نحوی که انتقال دانش بین افراد به بهترین شکل ممکن انجام شود. ابزارهای ویدیو کنفرانس و یا برقراری اتاق گفتگوی مجازی، نمونه هایی از این فناوری های اطلاعاتی هستند.

   در هر دو این روش ها، درک نقش فناوری اطلاعات در مدیریت دانش بسیار حائز اهمیت است. فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی باعث رشد دانش می شود و بر آن تاثیر مستقیم دارند. به همین دلیل نقشی حیاتی در مدیریت دانش ایفا می کنند. اما باید توجه داشت که صرفا رشد تکنولوژی و ابزارهای فناورانه و توسعه زیرساخت فناوری اطلاعات در یک سازمان، به معنی مدیریت دانش صحیح و کارآمد سازمانی نخواهد بود. فناوری اطلاعات صرفا یک زیرساخت فنی مدیریت دانش است و علاوه بر این زیرساخت فنی، باید به زیرساخت های اجتماعی و مدیریتی نظیر فرهنگ سازمانی، یادگیری و ساختار سازمانی نیز توجه شود.